Oyun olacaksın.. Gideceğim..

zamanın geride kaldığı bi yarındayım.. ardımda kalan zamana gülümsüyorum.. ve yine! paranoyakları oynuyorum.. saatlerin pilini çıkartıp siyah perdeler indiriyorum.. gözlerimi kapatıp açıyorum ve olmak istediğim zamandayım.. ilaçlarımı almayı unuttuğumu farkediyorum.. bu gün şişenin dibini göremedik deyip üzülüyorum..hayatımı o sınırlı şişeciklerin içine kuruyorum. alkol koması bana çok uzak ama alkolün kendisi olabiliyorum.. içmeye kalkışınlar oluyor benide ama beceremiyorlar.. kimi saldırgınlaşıyor, kimi ağlamaya başlıyor..biliyor musun susup kalanlarda oluyor.. öylece heykel misali.. bazısı oluyor eski aşklarını hatırlatıyorum onlara.. ve gittikleri heryere beni götürmek isteyenleride biliyorum.. beceremiyorlar.. son yudumuma kadar içemiyorlar.. ben yine benle kalıyorum.. o son yudumları, o kalanları birleştirip ben yine beni benle zehirliyorum.. bazen canımı yakıyorum sevişirken! senin o gittiğin kadınlardan daha tatlı olan acılarımı işte böyle oluşturuyorum ben! zaman zamanda aynadaki kendimden nefret ediyorum! kendimi saatlerce keseliyorum, yine de çıkmıyor üzerime sinen o kokular.. her bir hücremde başka bir kokuyla..yığılıp kalıyorum çoğu zaman yatağımda.. ve sanıyorsun ki kendimi kirletiyorum ben her başkasıyla seviştiğimde .. oysa her seferinde sen oluyorsun yüreğimde kirlenen.. benim bedenimde bile iz bırakamıyor o adam'cıklar.. bi sigara yakıyorum, dumanını üflerken adını bile unutuyorum.. oysa onlar her içime girdiklerinde içimde sakladığım sana biraz daha dokunuyorlar.. oyunlar oynuyorum onlara.. kandırıyorum..yalanlar söylüyorum.. beni aşık sanıyorlar kendilerine inan çok gülüyorum.. ama bi gece.. belki de bu gecelerden birinde oynadığım oyuna inandıracağım kendimi.. "yok" olacaksın içinde.. renginle,kokunla.. aynaya baktığımda bedenimde gördüğüm el izlerinle.. odamda karşımda dikilip duran silüetinle.. gideceksin..

bazen biriyle sevişiyorum.. gözümden yaş akıyor.. neye bakıp ağlıyorsun? ordakaranlık var! diyorlar.. seviştiğim adamlar seni göremiyorlar.. ki görmemeliler de zaten..

önce oyun olacaksın... 
kendimi kandıracağım! 
sonra yol.. 
ve ben gideceğim üzerinden..

biliyor musun?
 ben gidersem ardımda kaybedecek birşey bırakmam...
 ben!
gerçekten gidiyorsam ağlamam...



posted under | 0 Comments

Küçülüşünü İzlemek...

Senin için tekrar ağlayamadığı görmek ne acı
bir çuval dolusu aşkla gelmiştim sana kendimden büyük
ve çok üzülmüştüm sen onun altında ezilirken
çok hıçkırmıştım gidişini izlerken
avuçlarımda ellerini sıksıkı tutup yine de kayışına engel olamazken
çok hıçkırmış, çok ağlamıştım..

Sende üzgün görünüyordun yarattığım dünyadan giderken
şimdi durup bakınca kırılıyorum
acıtmasanda kırabiliyorsun işte!
ve dua ediyorum senin için
tükürdüğünü yalayışını uzaktan izlerken
yapmam dediklerini yaparken
ve beni hiç sevmediğini kabul ederken

herkes yakıştırdığını yapar kendine
ve sen gün geçtikçe küçülüyorsun içimde
seni nasılda "adam" yapmışım şaşırıyorum
nasıl güvenmiş nasıl içime almışım
anlam veremiyorum!

sanıyor musun ki yaptıkların bir olgunluk gösterisi
yada inanıyor musun adım attığın şeye?
öyle acizsin ki gözümde
ben bu filmi izlemiştim diyor
sayfanı çeviriyorum sessizce

uzaklaştırıyorum artık herkesi kendimden
biraz kendime
biraz yaşama gidiyorum şimdilerde
ve üzülmüyorum yoksun diye
ve şükrediyorum erken gidişine
ya diyorum? ya daha geç farketseydim?

nispet yapar gibi davranma küçüğüm
bu oltalara gelecek balık ben değilim
ve umutsuzluğa sürükleme kendini yok yere
kapatmış olduğum kapılarına bir de duvarları ekleme

gittiğin yerlerde eksiklik hissedince neyi unuttum diye düşünme
bu sonu sen haazırladın kendine
ve ait olamayacaksın artık hiçbir yere, hiç kimseye
ama ben senin aynını yaşayabilirim bir çok farklı tende

senin "aşk" dediğin aşkı kirletmekten öteye gidemedi
kendin gibi değersiz sandın herşeyi
senin kadar basit göründü senin gözüne
sen kandırmaya çalıştın beni aynada ki görüntünle
ama umrumda olmadı aynada ki görüntüde
giderken söylediğin sözlerde...

Rüzgar güzel kokuları vurmaya devam ediyor yüzüme
yazık edişini izliyorum gülücüklerimle
çocukluğuna veriyorum yaptıklarını
ve bende seni "yok" ediyorum içime

oysa senin için
Allah'ın sana sunduğu o tek şans "bendim" de
farkedemedin sende... çevrendekilerde!

düşersen zemine doğru hızla yokluğumda
gel sığın yokluğuna
kollarım seni sararda
kaç saatlik olur
orasını bilemem...


(oysa saygın olmalıydı biraz bize, biraz kendine.. küçülüşünü izliyorum şimdilerde! ve bir kez daha susuyorum haksızlıklarına ama ah'larım seninle... tenimi kirlettim senle de ruhuma bulaşmadı pisliğin iyiki de! şimdi seni uzaktan izledikçe küçük böceklere dönüşünü izliyorum üzüntüyle! üzerine basıp geçtiğim bir çok böcek gibi oluyorsun sende! yakıştıramadım bu davranışı aşk dediğim birine! ama şimdilerde bir önemi kalmadı bende... içinde bir sürü yalanı barındıran, karakterini anlatan resminle! Tebrikler olsun içimdeki seni silişine! şimdi gidebilirim bende başka tenlere şüphesizce... Ve bi farkın kalmadı eskilerden içimde! tek gecelik ilişkilerim kadar saygın değilsin gözümde! yine de bil de; ben sen yokkende varmışsin gibi davrandım bunca süre.. beli kapalı eve erken dönen küçük bi kız gibi.. meleğin gibi.. yakınıma almadım da kimseyi.. sana bakınca görüyorum ki... değmezmiş hiç biri! ve biliyor musun? gece çıkmadım içmedim ve sarhoş olmadım! ama sağol değişimimi sevdim! şimdi yenilere bi hediyeyim... )



posted under | 0 Comments

Her geçen gün daha geç oluyor "bizim" için...

Şimdi herkes huzurlu..
herkese kolay konuşmak uzaktan uzağa..
hak etmediğini söylüyorlar bana
kimin umrunda ki hak edip etmediğin..
etmemişliğinle sevdim ben seni..
o dereceki salağa yatarak sevdim seni..
görmezden gelerek çoğu zaman!
içimi acıtarak, seni değil kendimi yaralayarak!
sen kanama diye her gece ruhuma bir çizik daha atarak..
Yine de özledim yanımda ki varlığını
sarılıp uyuyuşunu özledim..

kokunu.. ah derin derin soluduğum kokunu...
aynı şehirde hiç bu kadar uzak olmamıştık
hiç bu kadar yabancı gelmedi resimlerin bana
eminim ki hiç tanışmayan iki insanken bile
şimdi ki kadar uzak değildik..
ve çok kırgınım sana
zamansız gidişine üzgün çokça..
ama değerdi..
her bir saniyesi için değerdi..
seni hissetmek herşeye bedeldi..
vazgeçmeyeceğim hiçbirşey yoktu da..
sevemedin mevsimimi..
içten gülüşlerimi..
seni çok sevişimi sevemedin..
bağlanmaktan korktun belki de..
gitmene izin verdim
ki zorla tutamazdım ya seni yanımda..
ama diyorum ama!
bir gün güneş doğacak!
ve ben o gün yeniden nefes alacağım..
umarım nefeste burnuma gelen koku yine senin kokun olur..
bana nasıl kokuyorum demiştin..
tekrar soluduğumda seni anlatabilmek için
tüm tarifi mümkün kelimelerimi öldürüyorum..
oysa ne zor senin için savaşmak bir sevda uğruna
gidişler kolaylıklar sana..
benden daha iyisini hak ediyorsun bahaneleri
sendede işe yarıyor baksana..
ama kalsaydın yaşardım senin için
mutsuz olmazdın ben kucağında uyuklarken..
yada sen başını göğsüme yasladığında
yabancı gelmezdi o ten sana..
şimdi diyorum! şimdi geri gelmelisin bana..
bilirim yarınlar geçtir hep..
yarın olur dünya değişir ve sen gecikirsin her zamankinden çok..

herşeyi erteleyebilirsin bu hayatta
ama aşkı değil..
ama kırgın bir kalbi değil..
o kalbi tutan başka bir el olur apansızın..
kimse bilmez, hatta kalbin sahibi bile..
ama oluverir birden bire..
ve sevgili,
seni seviyorum demek için yarın çok geç olabilir..
Dünya durabilir..
ben ölebilirim belki bi kazada..
pişmanlıkların içinde kalabilir ardım sıra..
bu şehri terkedebilirim mesela..
yarın gece hemde..
alıp bir el çantası yanıma
uzaklara gidebilirim çokça..
ve ertelediğin her bir dakika
kopabilirim senden yavaşça..
ki yokluğun kendini göstermiyor eskisi kadar sıkça..
seninle nefes alırdım
beni derin sularda boğdun gittin
derinliği gözyaşlarım yarattı
bi okyanus boyu ağladım ardından...
acıdım.. çok acıdım..
sevdiğimdin ondan acıttın..
Sevgiyle oynayacak kadın değilim ben
sevmesem seni seviyorum demem..
İnsanlar olur
bir cümleliktirler..
masallar yazmak her yiğidin harcı değildir
herkes beceremez kahraman olmayı
ama kimisi uzun süreli figüran olur
alışırsın..
Kimse unutulmaz yaşamda
adları, silüetleri unutulmaz birşeyler paylaşılan insanların..
benim yanımda istediğim sen, masal ol istedim hayatımda..
ama sen ne kahraman olabildin bu masalda
ne de uzun süreli bi figüran..
hep bir cümleliktin
aslında gitmek için geldin

ve giderken ruhumu da alıp gittin..
giderken söylediğin son sözlerin bile yalandı da..
Sustum, yuttum..

Şimdi başkasıyla olmak istiyorsa yüreğin..
Dönüşteyse ayak izlerin..
mutlu ol sevdiğim..
Seni ben kadar severmi bilmem ama
sen onu seveceksen yeniden mutlu ol isterim..
ama dilerdim ki...
daha çok sevilmek adına bırakmış olsaydın ellerimi..

yarınlar uzaklara götürüyor bizi..
ve her geçen gün daha geç oluyor bizim için..
Ben yürüyorum başka bir masala..
Sen kayboluyorsun renklerin uçsuz bucaksızlığında..


İstediğin oluyor işte..
Bu gün, yarın; senin değilim...

posted under | 0 Comments
Daha Yeni Kayıtlar Önceki Kayıtlar Ana Sayfa

Translate

Followers

    Bana Ulaşın

    Ad

    E-posta *

    Mesaj *


Recent Comments